|
Na początku dziewiątego miesiąca długość ciemieniowo-siedzeniowa wynosi 35-38 cm, całkowita zaś długość 48-51 cm. Zazwyczaj waga urodzeniowa wynosi od 2,7 do 3,6 kg, zwykle chłopcy wykazują większą wagę. Waga przy urodzeniu zależy w pewnej mierze od sposobu odżywiania się matki. Nie należy dążyć do urodzenia bardzo dużego dziecka. Dlatego matka musi dbać o swoją dietę nie tylko z uwagi o wygląd zewnętrzny, ale też ze względu na możliwość uniknięcia trudności przed porodem i w czasie porodu.
Przed urodzeniem w większości przypadków płód przyjmuje pozycję "do góry nogami", główka opuszcza się do miednicy matki. Pozycja ta jest najbardziej dogodna dla dziecka i najbezpieczniejsza w czasie porodu.
W dziewiątym miesiącu ciąży dziecko jest w zasadzie przygotowane do przyjścia na świat w każdej chwili. Maź płodowa, masa złożona z martwych komórek nabłonka skóry i tłuszczu, przestaje pokrywać całe ciało, pozostaje tylko warstwa na plecach. Płyn owodniowy staje się mętny z powodu zmieszania ze złuszczoną mazią płodową. W jelitach gromadzi się znaczna ilość smółki złożonej ze żółci i martwych złuszczonych komórek jelit, przewodów żółciowych i trzustkowych. Po urodzeniu smółka zostanie wydalona na zewnątrz, zjawisko to jest całkowicie normalne.
W ciągu dziewiątego miesiąca płód nabiera odporności dzięki przechodzeniu do niego przeciwciał z krwi matki. Dziecko uzyskuje w ten sposób czasową ochronę przed chorobami zakaźnymi. Czasowa odporność przekazana dziecku przez matkę dotyczy chorób przebytych przez nią przed ciążą, a nawet w czasie jej trwania. Przeciwciała przekazane przez matkę mogą chronić dziecko przed zachorowaniem na odrę, różyczkę, świnkę, krztusiec, szkarlatynę, a nawet katar i grypę. Matka przekazuje niektóre przeciwciała odpornościowe dziecku również po jego urodzeniu. Przeciwciała znajdują się w siarze i mleku matki. Przekazane przez matkę chronią one dziecko na ogół przez pierwsze 6 miesięcy życia. Po tym okresie ta czasowa, przekazana odporność zanika. W momencie urodzenia dziecko może wykazywać większą odporność niż matka. W ciągu pierwszych 6 miesięcy życia dziecko stopniowo zaczyna wytwarzać własne przeciwciała.
W okresie 10-14 dni przed porodem macica obniża się. Ta zmiana pozycji płodu odczuwana jest przez matkę zwykle jako ulga. Oddychanie staje się łatwiejsze dzięki zmniejszeniu ucisku na przeponę i płuca. Matka w tym okresie może odczuwać lekkie skurcze macicy. Skurcze te pomagają dziecku w przyjęciu dziecku właściwej pozycji przed porodem.
Szybkość wzrostu płodu ulega zmniejszeniu w 2-3 tygodniu przed porodem, dochodzi wtedy nawet do zahamowania wzrostu. Dzieje się tak dlatego, że zachodzą zmiany w łożysku. Częściowo zanika ono, dotąd gąbczaste i miękkie teraz staje się twarde i włókniste, komórki pokrywające łożysko częściowo degenerują się. W końcowym okresie ciąży matka traci nieco na wadze. Wszystko to wskazuje na zbliżające się zakończenie czynności łożyska i stwarza konieczność podjęcia przez płód niezależnego życia - zabezpieczenia własnymi siłami oddychania, trawienia i wydalania. Początek akcji porodowej jest bliski.
|
|
Siódmy miesiąc ciąży.
Dlaczego właśnie od siódmego miesiąca ciąży dziecko może utrzymać się przy życiu ? Podstawowym czynnikiem jest rozwój układu nerwowego, a szczególnie mózgu, który w tym właśnie czasie może już kierować rytmicznymi ruchami oddechowymi, kontrolować ruchy połykania (jeśli pokarm jest podawany do ust) i regulować temperaturę ciała. Jeśli te czynności ...
|
